Een ongeluk en veel pijn
Toen hij 30 was brak Bert zijn enkel op 3 plekken bij een sportongeluk. Hij moest meerdere keren worden geopereerd. De enkel werd uiteindelijk vastgezet en werd daardoor 2 centimeter korter. Hier hield hij posttraumatische dystrofie aan over. Dat is een aandoening waarbij de zenuwen en de bloedsomloop niet meer goed werken. Het geeft heel veel pijn en kan soms niet genezen. In het ergste geval zou zijn been geamputeerd moeten worden. Bert deed alles om zijn been niet te verliezen. Pijnbestrijding, zenuwblokkades, alternatieve geneeswijzen. De pijn bleef wel, maar hij kon weer fietsen. Dat hielp om de doorbloeding te verbeteren en de pijn wat minder te maken. Een tijdlang ging het goed. Toch krijgt Bert na een paar jaar weer klachten: concentratieproblemen, vermoeidheid en depressieve gevoelens. De arts constateerde een burn-out. Maar na veel onderzoeken en gesprekken met artsen, bleek dat MS de oorzaak was van zijn klachten. Bert: ‘Ze wisten nog niet in welke vorm en welke medicijnen het best zouden helpen. We moesten afwachten hoe de ziekte zou verlopen.’
Gewoon doorgaan, tot het echt niet meer kon
Bert koos ervoor om door te gaan. ‘Ik wilde gewoon verder leven.’ Hij negeerde de MS zo goed als hij kon. Jarenlang. 5 jaar geleden ging het ineens toch snel achteruit. De MS-poli in Meppel stuurde hem naar Vogellanden. Hij revalideerde er 3 dagen per week. Hij kocht een kleine scootmobiel, liet in zijn huis dubbele trapleuningen plaatsen, maar paste verder niets aan. ‘Ik was er blijkbaar nog niet aan toe om het echt aan te pakken. Misschien was ik ook gewoon eigenwijs.’
De Handbike Battle: een nieuw doel
Berts bovenlichaam is nog goed. Dus hij is gaan handbiken. Hij doet met het team van de Vogellanden Birds on Wheels mee aan de Handbike Battle. Een beklimming van 20 kilometer op de Kaunertaler Gletscher in Oostenrijk. Een sportieve uitdaging voor mensen met een lichamelijke beperking. ‘Ik heb zelf een handbike gekocht en ben nu aan het trainen. Het is gezellig in de groep, we werken hard en we lachen veel.’ Het sporten doet ook iets voor zijn hoofd. ‘Je moet weer plezier hebben om dingen te gaan doen. De Handbike Battle helpt me dus ook geestelijk. En het maakt me lichamelijk sterker en dat heb ik nodig, want ik moet ook goed in en uit de scootmobiel kunnen komen.’
Toekomstplannen
Elk jaar in mei rijden mensen met en voor MS de Mont Ventoux op, om geld op te halen voor MS. Dit doen ze te voet, op de fiets of met de handbike. Bert: ‘Als ik de Handbike Battle haal en het gaat goed, dan is de Mont Ventoux misschien mijn doel voor volgend jaar. Ik kijk van dag tot dag en van moment tot moment.’
Bert kijkt nu anders naar zijn leven. ‘Ik heb lang gedacht dat ik het zelf kon oplossen. Maar er komt een moment dat je dat los moet laten. Nu ik de hulpmiddelen gebruik en de aanpassingen heb gedaan, heb ik minder pijn aan mijn enkel en juist meer vrijheid. Dat klinkt gek, maar het is echt zo.’ Vogellanden heeft hem daarin geholpen. Niet alleen met de lichamelijke revalidatie, maar ook met het leren omgaan met het proces van acceptatie. ‘Ze leren je hier ook goed omgaan met alles wat er gebeurt. Dat is heel waardevol.’ Hij hoopt eind juli klaar te zijn bij Vogellanden. ‘Dan maar zien hoe het verder gaat met de MS. Dat weten we niet. Maar ik ben nu beter voorbereid. Ik heb geleerd na te denken over keuzes: wat doe ik wel en wat doe ik niet? Hoe gaat het met mijn energie? Ik probeer te genieten van wat ik nog wel kan.’
Tips van Bert
‘Probeer te accepteren en ook het positieve te vinden. Geniet van de kleine dingen die nog wél kunnen. Het is moeilijk, want je wil dat alles bij het oude blijft. Maar er is ook in een aangepast leven nog zoveel moois.’
Meer weten over de Vogellanden Birds on Wheels? Volg hun avonturen via https://birdsonwheels.nl/
