Maatregelen corona in Vogellanden
Toegankelijkheidsmenu
sluiten
Verhaal
25-10-2021

Milena is vrijwilliger in de tuin

Voorlezen
Milena met bloemen in tuin van Vogellanden in Zwolle

Vogellanden heeft een eigen therapietuin

Beleeftuin Buiten Zinnig is een ontmoetings- en therapietuin voor patienten, buurtbewoners en medewerkers. Milena is hier in 2016 gestart als vrijwilliger. Nu is ze ook in dienst bij Vogellanden als tuincoördinator en secretaresse.

Aan de slag in de tuin om nieuwe mensen te ontmoeten

‘Vijf jaar geleden kwam ik in Zwolle in de wijk Pierik wonen. Dat is de wijk waarin revalidatiecentrum Vogellanden ook ligt. Ik ben toen, om mensen te ontmoeten, gaan meewerken in tuin van Vogellanden. Of eigenlijk was het toen nog geen tuin. De schep was net in een onbebouwd stuk grond gezet. De plannen met het terrein bevielen me wel. Er zou een prachtige therapie- en beleeftuin komen. Met subsidie van de Provincie Overijssel en het Oranjefonds en de hulp van vrijwilligers. Het idee kwam van Elles, fysiotherapeut bij Vogellanden. Ik had haar via een ander netwerk ontmoet en het klikte tussen ons. Zij was de drijvende kracht achter de tuin. Ik ben haar gaan helpen en ik ben gebleven! De eerste 3 jaar heb ik een actieve vrijwilligersrol gehad. Naast het meewerken, ondersteunde ik Elles bij netwerkactiviteiten en zat ik in de tuintherapiegroep voor revalidanten. 

Ik leer mensen graag nieuwe dingen

Mijn rol in de tuin is breed. Ik ben de schakel tussen Vogellanden en de tuin, de buurt en de tuin en het groene netwerk van Zwolle en de tuin. Dit houdt in dat ik het aanspreekpunt ben en tuinzaken en -taken coördineer en afstem. Ook doe ik de communicatie op bijvoorbeeld interne bijeenkomsten, leid ik scholieren rond en ben ik betrokken bij nieuwe plannen. Ik kom uit het onderwijs en werkte als docent biologie en aardrijkskunde. De afgelopen jaren miste ik het lesgeven. Mijn passie is om mijn omgeving iets nieuws aan te leren. Dat mag ik nu hier doen in de vorm van rondleidingen. Bijvoorbeeld aan mbo-studenten die hovenier willen worden. Of aan bedrijven die met hun team een dagje komen helpen. En soms hebben we mensen van de gemeente of provincie op bezoek die meer willen horen over groene zorg. Ik draag uit wat ik met plezier doe. 

Milena staat bij een roze roos in de tuin van Vogellanden

Ik bloeide hier op na mijn burn-out

Het gaf me voldoening om als vrijwilliger te werken. Ik had lastige en zware jaren achter de rug. Ruim 5 jaar zat ik in een burn-out en ik kampte met depressies. Het bleek een uitdaging om het gewone leven weer op te pakken. Ik was snel moe, prikkels kwamen hard binnen en druk en verantwoordelijkheid kon ik niet aan. Mijn wereldje werd steeds kleiner. Doordat ik hier lekker buiten kon werken, zonder de druk van ‘moeten’, ging ik stap voor stap vooruit. Ik merkte dat ik steeds meer aankon. In 2018 wilde Elles het stokje als coördinator graag aan mij overdragen. Dat is gebeurd. Ik vind het erg leuk om te doen. Het eerste half jaar was wel pittig. Ineens had ik verantwoordelijkheid en waren er veel prikkels. Maar het bleek een goede basis om actief te blijven in het arbeidsproces en om mijn grenzen aan te geven. 

Het is voor mij een fijne overgang geweest naar betaald werk. Ik kreeg een prachtig compliment: ‘Milena, ik zie je eindelijk weer met een glimlach rondlopen’. Toen dacht ik ja, ik kan weer genieten! Nu werk ik 10 uur per week. Deels als coördinator van de tuin en deels als secretaresse van de medisch staf. Een mooie combinatie. En hiernaast heb ik gewoon mijn vrijwilligersuren.  

samen een bloem plukken in de tuin

Patiënten kiezen bewust voor onze tuin

Sinds het begin van de tuin zien we steeds meer bedrijvigheid. De bekendheid is gegroeid door alle promotie. Er zijn meer mensen aan het ontspannen in de tuin. Dat zijn medewerkers die lunchpauze hebben, buurtbewoners die een ommetje maken of patiënten en bezoekers die in de weekenden met elkaar buiten zijn. Onze klinische patiënten krijgen bij de intake een folder over de beleeftuin. Hierdoor weten ze dat de tuin er is en aan welke activiteiten ze kunnen deelnemen. De verpleging is ook ingelicht, zij zijn het eerste contact met de patiënten en eigenlijk onze ambassadeurs. Onze patiënten ervaren het als heel prettig. Je ziet steeds meer de beweging van binnen naar buiten. Ze kunnen ervoor kiezen om hun therapie in de tuin te doen, uiteraard als dat past bij de revalidatiedoelen. Ik ken patiënten die konden kiezen waar ze wilden revalideren. Ze kozen vanwege de tuin dan voor ons revalidatiecentrum.  

Schoffelen vanuit de rolstoel is goede therapie

Soms zie je patiënten helemaal opbloeien in de tuin. Zo hadden we hier een mevrouw met 2 beenprotheses. Ze heeft Indonesische roots en wist vanuit die achtergrond veel over gewassen, groentes, planten en bloemen. Ze begon in het koude voorjaar met het zaaien van bloemmengsels. Dat deed ze met een verlengde zaairoller vanuit haar rolstoel. Ook onkruid wieden deed ze, met een verlengde stok. Ze vertelde ons ondertussen met veel passie over alles wat je wel en niet kunt eten uit de natuur. Ze was buiten haar therapie-uren om ook veel in de tuin. Het gaf haar energie. Ze bloeide letterlijk en figuurlijk op in de tuin. Ik heb veel geleerd van haar. En van haar genoten. De kers op de taart was haar bedankje aan ons. Ze heeft op een tuinwerkdag, dat is altijd de eerste zaterdag van de maand, een Indonesische maaltijd gemaakt. Allemaal kleine en grotere gerechten. 

Groen verbindt

De tuin ontwikkelt zich langzaam. Er is een kapschuur gekomen, een vijver, een kas. En een heus blotevoetenpad. De tuin is ook een buurttuin. Bewoners weten de plek steeds beter te vinden. Ze komen hier samen om te werken en te ontmoeten. 

bankje in de beleeftuin

Twee jaar geleden  jaar is er een brug gemaakt over de sloot van de tuin naar de buurt. Daardoor is de toegang gemakkelijker. Ik zie dat groen verbindt. In de toekomst hopen we nog meer activiteiten te organiseren. En we sparen voor een waterbergingssysteem zodat we niet meer met gieters en emmers in de weer hoeven. Daarbij willen we graag een waterpomp. Daar kunnen kinderen mee spelen. En tegelijk is het oefenmateriaal voor de patiënten. Mijn grootste droom is dat deze groene plek blijft. Ik heb hier geleerd dat als je leven anders loopt, je uit een dal komt, het ook weer goed komt!’

Groen bevordert het herstel

Wil jij ook vrijwilliger worden bij Vogellanden?

Neem dan contact op met de coördinator vrijwilligerswerk Marjon Snippe via telefoonnummer (038) 498 1348 of mail naar vrijwilligerswerk@vogellanden.nl. Of kijk voor meer informatie op onze website werken bij Vogellanden