Maatregelen corona in Vogellanden
Toegankelijkheidsmenu
sluiten
Verhaal
26-10-2021

Irene is ergotherapeut

Voorlezen
Irene staat met patient in de tuin van patient

Vogellanden biedt volwassenen en kinderen ergotherapie

Irene werkt al jaren als ergotherapeut bij de volwassenenrevalidatie. Ze draagt graag bij aan de zoektocht van patiënten naar een nieuw, waardevol leven. Waarin ze zich in hun eigen omgeving zo goed mogelijk kunnen redden.

Elk revalidatietraject is maatwerk

‘Ieder mens heeft zijn eigen unieke leven. Met een eigen persoonlijkheid, achtergrond, manier van in het leven staan. Ik vergelijk het weleens met een puzzel. Verlies van gezondheid kan de puzzel van het leven behoorlijk overhoop gooien. Soms ineens, zoals bij een beroerte of een ongeluk. Een andere keer stukje bij beetje, zoals bij een spierziekte. Dat is heel heftig. Ik vind het mooi dat wij als therapeuten en artsen een bijdrage kunnen leveren in het opnieuw ontdekken en ordenen van de puzzelstukjes. Zodat er weer toekomstperspectief ontstaat.'   

Een ergotherapeut richt zich op de dagelijkse activiteiten van een patiënt

'Wij werken interdisciplinair. Dat wil zeggen dat we vanuit verschillende vakgebieden rondom een patiënt staan en allemaal bijdragen aan de revalidatiedoelen. Een ergotherapeut richt zich op dagelijkse activiteiten. Kun je jezelf verzorgen, koken, het huishouden doen? Hoe red jij je zo goed mogelijk? Onze behandeling start vanaf de eerste dag dat mensen binnenkomen. Vaak met een aantal testen en observaties. Op basis van die informatie wordt een behandeling voorgesteld. Mijn dagen zijn nooit hetzelfde. Ik doe veel praktische oefeningen met patiënten, zoals koken, veters strikken of fietsen. Ik kom ook bij de mensen thuis zodat ik advies kan geven over bijvoorbeeld woningaanpassingen. Zo nodig ondersteun ik met aanvragen voor voorzieningen bij bijvoorbeeld de gemeente. Ik maak behandelplannen en overleg met andere therapeuten over de best mogelijk aanpak.'

Irene is ergotherapeut

Met een hulpmiddel kan hij weer piano spelen

'Het gaat altijd om activiteiten die voor de patiënt belangrijk zijn. We hadden hier bijvoorbeeld een ex-covid patiënt. Hij had heel lang op de intensive care gelegen. Daardoor werkten zijn handen niet goed meer. Piano spelen was zijn lust en zijn leven maar zijn vingers strekken was lastig. Mijn collega heeft toen nagedacht over de mogelijkheden om deze meneer weer te kunnen laten spelen. Samen met Pro Reva, één van onze partners in orthopedisch instrumenten, hebben we  een hulpmiddel ontwikkeld. Daardoor kan hij zijn vingers nu beter strekken. Na flink wat handoefeningen en het aanmeten van deze ‘prothese’ kan hij weer piano spelen. Zijn lach bij de eerste noten was prachtig.'

Afscheid nemen van je ‘oude’ leven is lastig

'Ik begeleidde patiënt Tineke die door haar ziekte stukje bij beetje haar gewone leven kwijtraakte. Ze leefde al 30 jaar met een aandoening die steeds meer gezondheidsklachten gaf. Dat betekende dat ze telkens afscheid moest nemen van dingen die belangrijk voor haar zijn. Zoals werken, paardrijden, wandelen. En misschien binnenkort van haar woning omdat ze de trap bijna niet meer op kan. Ik zag een positieve en sterke vrouw, met altijd een grote glimlach op haar gezicht. Het was haar de afgelopen 30 jaar gelukt om zelf oplossingen te vinden en haar leven steeds weer aan te passen aan de nieuwe situatie. Maar nu kwam ze er niet meer alleen uit. In één van de eerste gesprekken die ik met haar had, vertelde ze dat ze geen hond meer kon hebben. Het uitlaten lukte niet meer. Dat raakte me. Ze zei: 'Dat is eigenlijk nog mijn grootste droom. Een hondje uit het asiel dat nog een paar jaar bij mij kan wonen.’

Een droom wordt toch werkelijkheid

'Ik inventariseerde waar ze op dat moment in haar dagelijks leven tegenaan liep. Samen met de fysiotherapeut ben ik aan de slag gegaan. We brachten in kaart hoe haar lijf werkt. En onderzochten welke voorzieningen haar leven makkelijker konden maken. Na goed overleg met de gemeente bleek veel meer mogelijk dan waar ze vanuit was gegaan. Met als gevolg dat ze door een aantal aanpassingen nu kan blijven wonen waar ze woont. En met een elektrische rolstoel de deur uit kan; het bos in, op bezoek bij haar vriendinnen, naar het winkelcentrum. Een paar maanden nadat het behandeltraject bij ons was afgerond, mailde ze me. Ze durfde haar droom werkelijkheid te maken en had een hondje aangeschaft. Dit zijn voor mij als ergotherapeut de voorbeelden waarbij ik aan het eind van de dag zeg: wat heb ik een mooi vak!’

Wij helpen iemand om de puzzelstukjes in het leven opnieuw te ordenen. Zodat er weer toekomstperspectief ontstaat
Irene