Maatregelen corona in Vogellanden
Toegankelijkheidsmenu

Revalideren doe je samen

Verhaal
29-06-2022
Voorlezen
Lody staat voor de klaprozen in de tuin van Vogellanden

Het verhaal van partner Lody 

Ook voor partners en naasten heeft een ziekte of ongeval vaak grote gevolgen. Lody is de partner van Anja die een herseninfarct kreeg. ‘Revalideren doe je echt samen heb ik gemerkt. Anja ligt sinds een paar maanden op de kliniek van Vogellanden. Ze heeft een herseninfarct gehad. Ik ben er veel. Dit zijn belangrijke maanden voor Anja en ik wil het zo goed mogelijk met haar én Vogellanden doen.’

Revalideren doe je samen

‘Ik vind het erg fijn dat ik hier nooit het gevoel heb dat ik teveel ben. De behandelaars nemen de tijd voor me om dingen uit te leggen. Zoals bijvoorbeeld een transfer maken van het bed naar de rolstoel. Toen Anja voor de eerste keer naar huis ging, is alles heel precies met ons doorgesproken door de verpleging. En kwam er een ergotherapeut bij ons thuis.’ 

Anja en Lody lopen samen een stukje door de tuin. Anja met een stok.

De bewegingen zijn er wel, ze zijn alleen nog niet gericht

‘Kortgeleden zat Anja nog in een rolstoel. Inmiddels loopt ze zelfstandig met een stok. In huis kan ze zelfs al kleine stukjes zonder stok lopen. Haar linkerarm en -hand blijven in de vooruitgang nog een beetje achter. Dat hoort bij het ziektebeeld. Het is alleen soms raar om te zien. Ze kan bijvoorbeeld de beweging maken dat ze een kopje pakt. Dan gaat de arm omhoog, is de hand gekromd. Alleen echt een kopje pakken lukt niet. De bewegingen hebben dus nog geen functie, de hersenen sturen dit nog niet goed aan. Ik realiseer me dan hoe complex ons lichaam eigenlijk werkt. Bij mij gaat het zo automatisch.’

Voor mij is er veel veranderd

‘Ik ben blij dat Anja cognitief vooruit is gegaan. Ze snapt nu meer dingen. In het begin was dat niet zo. Ze had geen ziektebesef, zoals jullie dat noemen. Ze wist niet goed wat haar was overkomen. Ze wist ook niet goed wat ze wel en niet kon. Dat vond ik lastig, voor mij is er zoveel veranderd. Dat kun je dan niet met elkaar delen. Het koffiedrinken met andere partners hier, helpt mij. Zij ervaren ongeveer hetzelfde. En er is ook tijd en ruimte om te praten met een maatschappelijk werkster. De therapeuten geven trouwens ook goede praktische tips waar je zelf niet altijd aan denkt. Ik vertelde bijvoorbeeld dat ik nieuwe fietsen wil kopen. De ergotherapeut gaf aan dat Anja straks zelfstandig kan fietsen, maar niet zonder begeleiding het verkeer in moet gaan. Ze kan dingen niet goed inschatten of juist situaties overschatten.’  

Haar karakter is nu anders

‘Anja reageert primair op dingen, ze denkt niet eerst na. Als ze bijvoorbeeld geen zin heeft om de handoefeningen te doen, dan doet ze die niet. Ze kan dan tegendraads zijn of ineens boos worden. Dat is veranderd sinds het herseninfarct. Ik kan er gelukkig wel goed mee omgaan. Soms met een beetje geduld en soms met wat overtuigingskracht. Op haar afdeling hier merk ik het ook. Wat ik verder merk is dat het voor Anja lastig is om dingen te plannen. Dan heeft ze hulp bij nodig. Ook logisch nadenken is niet meer vanzelfsprekend. En ik merk dat ze bij teveel prikkels afhaakt. Dan hoort ze alles nog wel maar doet niet meer mee met het gesprek.’ 

Ze overschat soms wat ze wel en niet kan
Lody
Anja en Lody zitten samen op een bankje

Mijn rol als partner is verschoven

‘Het is heftig om dit als partner mee te maken. Ik ben van nature nuchter, maar het heeft zeker impact. Ze is als vrouw veranderd en we doen samen andere dingen dan vroeger. En ik heb er een verzorgende taak bijgekregen. Dat doe ik met alle liefde van de wereld maar het is ook wennen. ’s Nachts eruit als ze naar het toilet moet bijvoorbeeld. En altijd een oogje in het zeil houden. De zelfstandigheid is er niet meer. We hebben een eigen bedrijf dat we richting ons pensioen wilden verkopen zodat we leuke dingen kunnen gaan doen. Samen op reis op de motor bijvoorbeeld. Dat wordt nu anders. Het bedrijf ga ik zeker verkopen en ik heb ook goede hoop voor de toekomst. Vorige weekend heeft ze zelfstandig gedoucht. En als ze straks weer helemaal thuis woont en ze kan fietsen, gaan we er gewoon samen op uit. Daar kijk ik naar uit!’

 Een beroerte kan grote gevolgen hebben voor je dagelijks leven.

Bij een beroerte of herseninfarct krijgt een deel van de hersenen plotseling geen zuurstof en dat veroorzaakt uitvalsverschijnselen. Een beroerte heeft lichamelijke en geestelijke gevolgen. Sommige gevolgen kun je direct zien, zoals een verlamming. Andere gevolgen kun je niet direct zien zoals vermoeidheid of overgevoeligheid. Hersenletsel zorgt ook vaak voor veranderingen in je emoties of gedrag. 

Meer informatie over een beroerte (CVA)